Availability: In Stock
خانه ادریسی ها
📕 خانه ادریسی ها
✍️ #غزاله_علیزاده
ساختار و نثر این رمان بهگونهای است که خواننده را به جهان که نویسنده ساخته است میبرد، این جهان ذهنی که به اعتقاد بسیار از منتقدان جهانی اسطورهای است، برآمده از درد مشترک انسانها یعنی جاودانگی است و عشق بهمثابهٔ اکسیری که آدم را جاودانه میکند به خواننده شناسانده میشود. از سوی دیگر در جنبهٔ واقعگرایانهٔ رمان خواننده با بسیاری از دغدغههای مدرن مانند اختلافات طبقاتی بارز و حقوق پایمالشدهٔ زنان در جامعه درگیر میشود. با این اوصاف خواندن رمان علیزاده را میتوان سفری در دغدغههای انسان امروزی از جنبههای مختلف تلقی کرد.
جلال ستاری این رمان را یک رمان کاملاً اسطورهگون معرفی میکند و اعتقاد دارد که از معدود آثار ادبیات معاصر ایران است که نویسندهاش از اسطورهها بهشکل صحیحی برای روایتگری بهره برده است. ستاری معتقد است در باطن خانهٔ ادریسیها و بهموازات آنچه در رویه میگذرد، نبض حیاتی که بسان رود خروشان در ژرفای خاک جاری است میتپد و همین نگرش نویسنده است که او را به داستان جذب کرده و تا به آخر با آن همراه شده است. ستاری این لایه نهان را همانند نسج کهنهای که با تار و پود عشق و رویا و کیمیا بافته شده است توصیف میکند و بعد به این اشاره میکند که اگر این گونه در رمان بنگریم گویی نگارهنمایی به دست گرفتهایم که با هر چرخش نگارههای گوناگون در برابر دیدهگانمان به نمایش درمیآید. وی خمیرمایه کار را نیز چنین توصیف میکند: «من واژهای گویاتر از شوق برای آن نمییابم: شوق عشق، شوق حیات سرمدی، شوق رستاخیز که در پس هر مرگی است و خمیرمایهِ این جذبه و شوق اشتیاق بیگمان عشق است و بیهوده نیست که داستان در عشقآباد میگذرد در شارستان عشق.»
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.